Rüzgar anlatır kanlı savaşları,
Enkazı, tozu ve solgun ışığı.
Taşır o sessiz, ağır gecelerde,
Hiç unutulmayan o sesleri.
Fısıldar yanmış tarlalar boyu,
İsimsiz gölgelerin durduğu yerde.
Küller uyur soğuk ormanlarda,
Adımların vatanı yok bu kederde.
Rüzgar anlatır korkuyu ve sükutu,
Karanlıkta yolunu şaşıran kalpleri.
Hiç belirmeyen o umutları,
Yıldızların parıltısı şaşırtınca gözleri.
Ve sonra, son nefeslerinde,
Rüzgar anlatır zayıf bir ışığı.
Birleşen ellerden bahseder,
Ve affetmenin vaat ettiği umudu.
Tercüme eden: Abil Hasanov.