Kremlin’in "Sonsuz 
​Siyasetin ve savaşın o tozlu kulislerinde bir süredir tehlikeli bir efsane dolaşıyor: "Rusya’nın kaynakları sınırsız, Batı elbet yorulacak, Moskova on yıllarca savaşabilir." Ancak enerji piyasalarının derinliklerine ve küresel para akışının gizli haritalarına bakıldığında, manzara hiç de öyle "pembe" değil. Kremlin’in altındaki "petrol halısı" büyük bir hızla çekiliyor. Ve bu bir tesadüf değil; Washington’un santim santim hesaplanmış yeni stratejisinin kaçınılmaz bir sonucu.
​Yaptırım Vardı Ama Dişi Yoktu... Buraya Kadardı!
​Kabul edelim, yaptırımlar savaşın ilk gününden beri kâğıt üzerindeydi. Ancak bu yaptırımlar, bugüne kadar daha çok "dişsiz bir kaplanı" andırıyordu. Rusya, kurduğu "gölge filolar" (Shadow Fleet) ile yaptırım duvarlarında delikler açıyor, petrolünü Hindistan ve Çin limanlarına bir şekilde ulaştırıyordu. Fakat ABD’nin bu konudaki tavizsiz duruşu oyunu kökten değiştirdi.

​Artık mesele "yeni bir yaptırım paketi" çıkarmak değil, mevcut olanların "boğazına çökmek." Eskiden sigortasız ve denetimsiz okyanusları aşan o tankerler, şimdi uydular ve yapay zekâ destekli mali takip sistemleri tarafından adım adım izleniyor.
​"Rasant" Çöküş: Rakamların Acı Gerçeği
​Ekonomide "rasant" yani ani ve geri dönülemez bir kırılma noktası vardır. Rus ekonomisi şu an sadece askeri sanayi harcamalarıyla, tabiri caizse "steroitlerle" ayakta tutulan bir atlete benziyor. Ancak bu dopingin bir sonu var:
​Gelir Muslukları Kısılıyor: Rus petrolü şu an dünya piyasalarında Brent petrolüne kıyasla 15-20 dolar indirimle (discount) satılmak zorunda kalıyor. Bu, bütçede her yıl milyarlarca dolarlık gelir kaybı anlamına geliyor.
​Lojistik Tuzağı: Yaptırımları delmek için kullanılan gölge filoların sigorta ve navlun maliyetleri, bazen taşınan yükün değerinin %25-30’una ulaşıyor. Para petrole değil, "yakalanma korkusuna" harcanıyor.

​Bütçede Kara Delik: Askeri harcamaların devasa artışı karşısında Rusya’nın federal bütçe açığı trilyonlarca rubleye ulaştı. Bu da "Ulusal Refah Fonu"nun hızla erimesine yol açıyor.
​Çin ve Hindistan: "Dost" mu, "Fırsatçı" mı?
​Moskova’da bazıları Doğu’nun bir kurtarıcı gibi yardıma koşacağını sanıyor. Yanılıyorlar. Pekin ve Yeni Delhi için Rus petrolü bir dostluk nişanesi değil, sadece "ucuz ham madde." Eğer ABD, bu petrolü almanın maliyetini (ikincil yaptırımları) artırırsa, bu "dostlar" anında geri çekilir ya da Rusya’yı ağır ve onur kırıcı indirimlere zorlar. Bu bir ortaklık değil, zayıf düşeni tabiri caizse "soymaktır."

​Sonuç: Realpolitik'in Zaferi
​Görünen o ki, Batı artık "tehdit etme" aşamasını çoktan geçti, "uygulama" safhasına geçti. Petrol fiyatlarını küresel dengeleri bozmadan sabit tutup, Kremlin’in kâr marjını sessizce boğmak... İşte en etkili ve en ölümcül silah bu.
​Rusya’nın askeri kaynaklarının tükenmezliği efsanesi artık yavaş yavaş değil, büyük bir gürültüyle çöküyor. Ekonomik gerçekler, er ya da geç savaş tamtamlarını susturur. Ve bugün o "kırılma anına" her zamankinden daha yakınız.