-
Bist100 17.132,20 TL
-
Dolar 43,72 TL
-
Euro 51,92 TL
-
G.Altın 7.075,01 TL
-
Ç.Altın 11.673,05 TL
Ramazan ayı yaklaşırken, oruç çoğu zaman yine alıştığımız bir dille konuşuluyor. Kaç saat oruç tutulacağı, imsak vaktinin ne zaman girdiği, iftarın kaçta açılacağı, ayın başından sonuna doğru iftar saatinin ne kadar ileri kayacağı… Sahurda ne yenileceği, iftarda ne pişirileceği de bu konuşmanın ayrılmaz parçaları hâline geliyor.
Bütün bu sorular ve hazırlıklar elbette Ramazan’ın gündelik hayatla temas eden doğal yönleri. Ancak dikkat çekici olan şu: Bu pratikler çoğu zaman sevap–günah hesabına eşlik eden birer faaliyet olarak görülüyor. Oruç, böylece yalnızca yerine getirilmesi gereken bir zaman çizelgesine ve karşılığı hesaplanan bir ibadete indirgeniyor. Bu dil, orucun insanın bedeninde ve gündelik hayatında neyi dönüştürdüğünü ise çoğu zaman görünmez kılıyor.
Oruç, etkileri bakımından yalnızca bireyin iç dünyasında kalan bir ibadet değildir. Onun hem bireysel hem de toplumsal düzlemde işleyen bir anlam alanı vardır. Bireysel düzeyde oruç, insanın bedeniyle ve kendisiyle kurduğu ilişkiyi yeniden düzenler. Açlık, bedeni dinlenmeye ve yeniden dengeye çağırırken; aynı zamanda irade, sabır ve kendini sınırlayabilme gibi karakter özelliklerini de besler. Bu yönüyle oruç, yalnızca bedensel bir sıhhat arayışı değil, ahlâkî bir terbiye sürecidir.
Toplumsal düzeyde ise oruç, bireyin sınırlarını aşan bir etki üretir. Açlık tecrübesi, başkasının yoksunluğunu soyut bir bilgi olmaktan çıkararak hissedilebilir kılar. Bu da empatiyi, duyarlılığı ve paylaşma bilincini güçlendirir. Oruç tutan kişi, yalnızca kendisini değil; içinde yaşadığı toplumu da hesaba katan bir farkındalık geliştirir. Böylece oruç, bireysel olarak yerine getirilen bir ibadet olmasına rağmen, kolektif ahlâk duygusunu besleyen bir pratiğe dönüşür.
Ramazan ayı, asıl anlamını gün ve saat hesaplarının, sevap ve günah muhasebelerinin ötesinde; insanın hem kendisiyle hem de toplumla kurduğu ilişkiyi dönüştüren bu kişisel ve kolektif olgunlaşma sürecinde bulur.
Belki de Ramazan’ı anlamlı kılan şey, yalnızca aç kalmak ya da bir ayı tamamlamak değildir. Asıl mesele, bu sürenin sonunda insanın kendisine, başkasına ve gündelik hayata biraz daha dikkatle bakabilmesidir. Açlığın öğrettiği ölçü, sabrın kazandırdığı derinlik ve paylaşmanın açtığı alan, Ramazan’ı takvimdeki bir zaman dilimi olmaktan çıkarır. Böylece Ramazan, geride bırakıldığında değil; insanda bıraktığı iz kadar yaşanmış olur.
Etiketler:
#Ramazan #Oruç #Maneviyat #Ahlâk #Empati #Paylaşma #ToplumsalBilinç #İrade #Sabır
Evet 291 Kişi Hayır 10 Kişi 
